NEDELJNI PREGLED VESTI IZ ZEMLJE I SVETA SA KLASNIH POZICIJA – 12.05.2019.

NACIONAL- ŠOVINIZAM VERNI SLUGA KRUPNOG KAPITALA

 

U nedelju 5.maja nacional-šovinistički desničari su po drugi put demonstrirali ispred pekare “Roma” u beogradskom naselju Borča i tražili da se ona zatvori.

 

Svoj zahtev su obrazložili time da je brat vlasnika Mone Đuraja na društvenim mrežama objavio fotografiju na kojoj rukama formira dvoglavog orla nacional –šovinistički simbol “Velike Albanije”. Međutim, demonstranti koji su se okupili ispred pekare “Roma” nisu obrazložili zbog čega su protestovali ponovo ako se zna da je Mon Đuraj osudio čin svog brata, ogradio se od njega i da izgrednik više ne radi u tom objektu. Čemu onda zahtev za zatvaranje pekare u vlasništvu Mona Đuraja? Odgovor je sasvim jednostavan, razlog je taj što su demonstracije predvodili srpski nacional-šovinisti kojima smeta to što je Đuraj Albanac a svoju nedopustivu netrpeljivost pokušavaju da opravdaju nedoličnim i uvredljivim gestom njegovog brata.

 

Redakcija “Glasnika” osuđuje svaki nacionalizam , jer je to neprijatelj jedinstva radničke klase i predstavlja veliku prepreku u njenoj borbi za oslobođenje od stega koje joj nameće eksploatatorski krupni kapital. Naša redakcija osuđuje sve atake na srpsko stanovništvo od strane albanskih nacional- šovinista u južnoj srpskoj pokrajini Kosovo i Metohija, trenutno okupiranoj od strane zapadnog imperijalizma. Po istom principu “Glasnik” osuđuje i nacionalističke pritiske na Albance poput Mon Đuraja koji za cilj imaju da ih zastraše i nateraju da odu iz delova Srbije u kojima žive. Takvi rekacionarni potezi su za svaku osudu kao i šovinistička skandiranja o paljenju džamija, dizanje tri prsta kao nacionalističkog pozdrava i donošenje svinjske glave u cilju izazivanja verske mržnje.
Ono što je posebno nedopustivo je da niko od nadležnih iz vlasti nije reagovao niti osudio šovinistička skandiranja i izražavanje verske mržnje već je umesto toga Nebojša Stefanović, ministar unutrašnjih poslova Srbije proteste ocenio kao “mirne”.

 

Radni narod Srbije treba da digne svog glas protiv svih oblika nacional-šovinističke i desničarske mržnje i netolerancije. Svi nacional-šovinisti pa tako i srpski i albanski su samo oruđe u rukama zapadnog imperijalizma koji ih koristi kao izgovor za svoje ekspanzionističko prisustvo na našim prostorima zarad interesa gramzivog krupnog kapitala.

 

KOMUNISTI POŠTOVALI A NE UBILI VOJVODU BOJOVIĆA

 

Antikomunistička propaganda veoma često iznosi laži kako su narodne vlasti socijalističke Jugoslavije nakon oslobođenja Beograda 20. oktobra odgovorne za smrt slavnog srpskog vojskovođe vojvode Petra Bojovića.

 

Stoga je redakcija “Glasnika” odlučila da iznošenjem nepobitne argumentacije i proverenih činjenica raskrinka klevetničku kampanju reakcionara svih boja. Laž broj jedan, koja se iznosi u javnosti, je da su komunističke vlasti posle oslobađanja Beograda od nacista pozivale vojvodu Bojovića na “informativni razgovor”. Istina je sasvim drugačija. Vojvoda Bojović nije privođen već je u svojstvu svedoka dao izjavu, kao i veliki broj drugih Beograđana, koji su čitav period okupacije proveli u Beogradu. Cilj nije bio da se ispituju postupci Petra Bojovića tokom okupacije već da se prikupe dokazi u odgovornosti kvislinga koji su sarađivali sa okupatorom i radili protiv interesa sopstvenog naroda. Kao neko ko je za vreme okupacije bio u Beogradu vojvoda Bojović je znao dosta toga o aktivnostima kvislinga koji su ga između ostalog zvali i da im se priljuči što je on kategorično odbio. Dakle, Petar Bojović je pozivan od strane novih narodnih vlasti da svedoči o zlodelima kvislinga a nikako da bi bio “ispitivan”. Druga drska tvrdnja koja je apsolutna laž je da je vojvoda Bojović tučen u policiji te da je preminuo od povreda navodno nanetih tokom ispitivanja. Da vojvoda Bojović nije tučen u policiji potvrđuje čak i reakcionarni buržoaski istoričar Dejan Ristić koji takve navode oštro demantuje u autorskom tekstu u dnevnom listu “Blic”. On se poziva na izjave svedoka o tome da je vojvoda Bojović preminuo više sedmica nakon razgovora sa predstavnicima narodnih vlasti a ne “noć nakon batinanja” kako tvrde ostrašćeni i lažljivi antikomunistički klevetnici. Još jedan od dokaza da vojvoda nije umro od nekakvog “batinanja” je izvod iz knjige umrlih hrama Svetog Save od 23. januara 1945. u kome se, u rubrici uzrok smrti, navodi “obostrano zapaljenje pluća”.

 

Istoričar Ristić demantuje i laž da su narodne vlasti zabranile prisustvovanje građana na sahrani vojvode Bojovića i notornu budalaštinu da je sa talasa Radio Beograda zaprećeno hapšenjem svakom ko prisustvuje pogrebu. Istorijski podaci pokazuju da je sahrana vojvode Bojovića velikog i časnog vojskovođe protekla dostojanstveno i da je čak služen verski obred.

 

Takođe, veoma važno je napomenuti da su narodne vlasti 1945. godine poništena odluka tzv. Vlade Milana Nedića iz 1942. godine kojom je dotadašnjoj maloj, slepoj Ulici vojvode Petra Bojovića (koja se nalazi na Zvezdari) promenjen naziv. Drugim rečima, dok je Nedić svom ratnom drugu iz perioda balkanskih ratova i Prvog svetskog rata “oduzeo” ulicu, komunističke vlasti su mu je vratile već tokom 1945. godine. Iste te godine gradske vlasti donose odluku da imenom vojvode Petra Bojovića nazovu i jedan prestonički bulevar, što se uskoro i dogodilo.

 

Ono što je interesantno je to da nakon višedecenijske briljantne oficirske karijere i pobeda ostvarenih na bojnom polju, ovenčan mnoštvom srpskih, jugoslovenskih i inostranih odlikovanja, vojvoda Bojović 10. decembra 1921. godine biva iznenada smenjen sa položaja načelnika Generalštaba Vojske Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. To je učinjeno po naređenju kralja Aleksandra Prvog. Zvanično objašnjenje bilo je da je veliki vojvoda smenjen “zbog starosti i pokazane nesposobnosti za dalje vršenje vojne službe“. Penzionisan je po hitnom postupku već posle nekoliko dana. Sve do smrti kralja Aleksandra vojvoda Bojović bio je predmet potpunog ignorisanja od strane vladara, čak i u protokolarnim situacijama. Usled turbulentnih događaja vojvoda Bojović bio je reaktiviran 3. aprila 1941. godine i postavljen na položaj vrhovnog inspektora celokupne vojne sile Kraljevine Jugoslavije. Svega par dana kasnije imenovan je pomoćnikom vrhovnog komandanta kraljevske jugoslovenske vojske. Vojvodi su tada bile 83 godine. Čitav Drugi svetski rat vojvoda Bojović proveo je u svom domu u prestoničkoj Trnskoj ulici na Vračaru.

 

Sa druge strane za razliku od kralja Aleksandra koji je uveo monarhodiktaturu i degradirao vojvodu Bojovića, komunisti su poštovali slavnog vojskovođu iako je 1942. godine uputio pismo podrške Draži Mihailoviću u čijim kolaboracionističkim jedinicama se borio vojvodin sin Dobrica.  Razlog za poštovanje komunističkih vlasti je odbijanje vojvode da na bilo koji način komunicira sa okupatorskim i kvislinškim vlastima.

 

ETNIČKA MRŽNJA NE SME PROĆI

 

Leskovačka policija privela je sedam maloletnika zbog sumnje da su učestvovali u dva događaja u kojima su napadnuti pripadnici romske nacionalnosti.

 

Policiji u Leskovcu prijavljeno je da je nekoliko osoba napalo petoricu mladića romske nacionalnosti kada su igrali košarku u dvorištu jedne osnovne škole. Takođe, policiji je prijavljen i slučaj napada na petoricu Roma kod jednog hotela od strane više osoba, saopštio je MUP. Protiv sedam maloletnika, policija će, po nalogu Višeg javnog tužilaštva u Leskovcu, podneti krivične prijave zbog nasilničkog ponašanja.

 

Romska partija saopštila je ranije da je došlo do napada na tri romska naselja u Leskovcu gde je reagovala policija. Kako se navodi u saopštenju, oko 50 huligana naoružanih palicama nasilno su se ponašali u romskim naseljima Mahala, Podrvce i Slavka Zlatanovića u Leskovcu.

 

Redakcija “Glasnika” najoštrije osuđuje organizovani napad na romska naselja u Leskovcu i ističe da vinovnici moraju biti kažnjeni zbog bezočnog čina koji su počinili. Svaka vrsta nasilja i huliganizma je neprihvatljiva naročito ako je izražena prema drugim etničkim zajednicama. Ne postoji nijedno opravdanje za ovakve drske napade. Odgovornost za zločine i kriminalne aktivnosti je individualna i niko nema prava pod izgovorom da je pripadnik neke etničke grupe počinio krivično delo da pravdu uzima u svoje ruke i napada celu zajednicu. U konkretnom slučaju radi se o šovinističkom huliganizmu rukovođenom predrasudama prema romskoj zajednici. Redakcija “Glasnika” poziva progresivnu javnost da podigne svoj glas i osudi ovaj divljački napad kao i sve napade zasnovane na etničkoj mržnji i predrasudama. Pored romskog stanovništva u Srbiji su predrasudama i oblicima organizovanog ksenofobnog ponašanja izloženi migranti. Upravo činjenica da se opasnost od porasta ksenofobije nastale usled migrantske krize dosad posmatala potcenjivački pogodovala je kako nedavnoj hajci na vlasnika pekare u Beogradu albanske nacionalnosti i nedugo posle toga i nasilju nad Romima u Leskovcu. Stoga se progresivna javnost odlučno mora suprotstavljati svakom obliku nacional-šovinizma, etničke mržnje, ksenofobije i rasizma na prostorima Srbije a komunisti u toj borbi moraju da imaju rukovodeću ulogu.

 

 

ANTIFAŠISTI DIGLI GLAS U BLAJBURGU

 

U Bleiburgu je 11. 05. održan skup koji su organizovali antifašisti iz Hrvatske, Slovenije, Austrije i Italije, kako bi lokalne vlasti zabranile skup na obližnjem Lojbaškom polju koji je najavljen za sledeći vikend. Taj se skup već godinama održava pod lažnom parolom da se radi o komemoraciji, a u stvari je to politički skup koji veliča ustaštvo i nacifašizam. Taj skup predstavlja bal vampira, koji veliča fašističke ustaške zločine, uz podršku države Hrvatske i hrvatske Katoličke crkve. Plače se nad činjenicom da su na Lojbaškom polju oružje predale oružane snage NDH i drugih kolaboracionističkih snaga u Jugoslaviji, poput četnika, belogardejaca, kozaka… koji su zajedno bežali pred pobedničkom Narodnooslobodilačkom vojskom.

 

Ustaše su najveći izdajnici hrvatskog naroda, a njihov aparat je verno služio nacističkom režimu. Oni su u skaldu sa takvom politikom sprovodili “konačno rešenje” za Srbe, Jevreje, Rome i komuniste, ubijajući hiljade nedužnih civila I dece. U Bleiburgu je potrebno slaviti kapitulaciju tog neljudskog režima, a ne oplakivati zločince.

 

SMRT FAŠIZMU – SLOBODA NARODU!

 

SAVEZ SIRIJE, IRANA I IRAKA NOĆNA MORA ZAPADNOG IMPERIJALIZMA

 

Na 24. međunardnoj izložbi u Iranu, koji je psovećen nafti, gasu, rafinerijama i petrohemiji, iranski zvaničnik Saed Mohmad je izjavio da je u toku planiranje za uspostavljanje zajedničke banke između Irana, Iraka I Sirije, koja ima za cilj obnovu bankarskih I finasijskih odnosa u centralnim bankama triju zemalja.

 

Muhamed je ukazao da iračklo i sirijsko trište imaju visok potencijal, te stoga se moraju iskorisiti svi ekonomski i industrijski potencijali u ove tri zemlje. Takođe, prošlog meseca, direktor komapnije Iračke železničke – Salib al Husaini, rekao je da će Teheran, Bagdad I Damask uskoro održati samit kako bi realizovali projekat o razvoju transnacionalne pruge koja povezuje tri zemlje.

 

Američki imperijalizam, koji decenijama uništava ove zemlje, sa željom da ih koloijalizuje i finansijski potčini, iazazivajući brojne ratove i ubijajući milione ljudi, stvorio je silu otpora koja mu se suprostavlja. Bez obzira na unutrašnje protivurečnosti koje postoje u ove tri zemlje, pogotovo u Iranu, Savez koji ima za cilj da se odupre finasijskim institucijama zapadnog imperijalizma i njihovoj pljački je progresivan iskorak u oslobađanju prostora Bliskog istoka od imperijalističkih okupatora.

 

Čitaj Glasnik, ruši kapitalizam, stupi u redove SKOJ-a!

Pratite nas na:

Facebook
Twitter
YouTube

NAJNOVIJE:

SKOJ UČESTOVAO NA KONFERENCIJI POVODOM 100 GODINA OD OSNIVANJA OMLADINSKE KOMUNISTIČKE INTERNACIONALE ZLOČINAC I KRVNIK MIHAILOVIĆ ZASLUŽUJE SAMO OSUDU I PREZIR, A NE ULICU U KRAGUJEVCU PREDAVANJE OMLADINSKA POLITIČKE ŠKOLE “IVO LOLA RIBAR” 75 GODINA SLOBODE – SLAVA OSLOBODIOCIMA BEOGRADA NKPJ I SKOJ NA KONFERENCIJI O SITUACIJI U VENECUELI

CENA SKUP U BEOGRADU