MAĐARSKA KOMUNISTIČKA RADNIČKA PARTIJA: ŠTA SE ZAISTA DEŠAVA U MAĐARSKOJ    

Prvog januara 2011. Novi Ustav je stupio na snagu u Mađarskoj. U vezi sa njim mnogi zapadni mediji su objavili mnogo članaka koji govore da trenutno u Mađarskoj "dolazi do osiromašenja ljudi" i da se "preti demokratiji time što Vlada pooštrava svoje držanje prema medijima i sudstvu, uprkos kritikama od strane Evrope i Amerike".

Drugog januara ispred Opere u Budimpešti došlo je do velikih demonstracija. Zvaničan organizator protesta,je lider novoformiranog Pokreta solidarnosti , koji broji desetinu članova. Lider je bio nekada predsednik vojnog sindikata i bivši je oficir, koji se između ostalog obučavao i u jednom od američkih instituta.
Iza demonstracija se mogu naći Mađarska Socijalistička Partija, liberalne snage, kao i "civilne" organizacije koje su od njih formirane. Na ovim demonstracijama nije učestvovala nijedna civilna organizacija, koja se zaista bori protiv siromaštva, za zaštitu porodice ili protiv iseljavanja, ili na primer tradicionalne studentske organizacije. Nisu učestvovali ni pokreti poljoprivrednika, niti sindikati. Među sloganima demonstranata se ne mogu naći parole o novom zakonu o radu, niti protiv pritiska i intervencija MMF-a. Reakcije zapadnih medija potiču iz izvora koji su podržavali bivšu socijal-liberalnu Vladu i njihovu politiku štednje.

Ali, šta se zapravo događa u Mađarskoj?

U aprilu 2010. pobedio je na izborima konzervativni Fides - Mađarska Građanska Unija i smenila bivšu Socijalističko-liberalnu Vladu predvođenu od strane Mađarske Socijalističke partije (MSZP). Parlamentarne stranke smatraju te izbore prekretnicom u mađarskoj istoriji. Fides izjavljuje da je to "početak revolucije". Socijalisti i njihovi saveznici smatraju da je to početak "autokratije i diktature". Mađarska Komunistička Radnička Partija ima mišljenje da se promena istorije nije odigrala 2010., već 1989-1990. kada je socijalizam uništen u Mađarskoj. To je bila kapitalistička kontrarevolucija. Državne industrijske fabrike, banke i poljoprivredne kolektivne banke su privatizovane. Mađarska se pridružila NATO-u 1999., a u Evropsku Uniju ušla 2004. Kapitalistički sistem zasnovan na privatnoj ekonomiji i buržujskoj demokratiji bio je stabilan.

Promena iz socijalizma u kapitalizam je ta koja je dovela do osiromašenja građana. Mađarska ima 10 miliona stanovnika. Jedan ipo milion stannovnika živi ispod granice siromaštva, što znači da su mesečni prihodi manji od 200 evra. Zvanični broj nezaposlenih je 0,5 miliona, ali zapravo 1 milion nema šanse da pronađe posao. Ograničenje demokratije nije počelo 2010., već 1989-1990. Političke snage koje se bore protiv kapitalizma, prva od njih Mađarska Komunistička Radnička Partija, nemaju pristup javnim medijima. Crvena zvezda, čekić i srp - "simboli tiranije"- su zabranjeni 1993. U 2007., celo rukovodstvo MKPR je optuženo za "klevete u javnosti". Antikomunističke kampanje se dešavaju bez ozira koja je buržujska partija na vlasti.

Mađarska kapitalistička klasa ima različite partije kojima izražava svoje interese. Sa jedne strane to je Fides-Mađarska Građanska Unija koja izražava interese konzervativnog, nacionalno opredeljenog dela kapitalističke klase. Tradicionalno je orijentisana Nemačkoj. Sa druge strane tu je Mađarska Socijalistička Partija i Partija "Politika Može Biti Drugačija" koje predstavljaju liberalni i socijalno-demokratski deo kapitalističke klase. Oni su blliži SAD-u i Izraelu.

Borba između dva dela mađarskih kapitalističkih klasa ima svoje duboke istorijske korene. Pre 1989. postojala su dva glavna toka anti-socijalističkog opzicionog pokreta, nacionalno opredeljena konzervativna linija i liberalna tendencija. Godine 1990. prva kapitalistička Vlada je formirana od konzervativaca. U isto vreme liberali su se složili o dugoj kooperaciji sa Mađarskom Socijalističkom Partijom, desnim krilom socijaldemokratske partije. Mnogi lideri ove partije potiču iz prethodnog socijalističčkog perioda, ali su potpuno promenili poziciju i postali bogati kapitalisti.

Nakon uništenja socijalističkog sistema, kapitalističke snage su stvorile novu političku strukturu koja je postojala do 2010. Ona je zasnovana na sledećim principima:

Nacionalno opredeljene konzervativne snage i liberali zajedno sa socijalistima će se rotirati na vlasti.
Niko od njih nema apsolutnu moć.
Oni sprečavaju svaku antikapitalističku snagu da uđe u parlament.
Svi će poštovati obaveze u vezi sa NATO-om i EU-om i neće biti nikakvih diskusija o problemima spoljašnje politike.

Svi parlamentarni izbori održani od 1990. do 2006. demonstrirali su čistu ravnotežu između dve grupe patija. Situacija se dramatično menja posle 2006. Postalo je jasno da je mađarski kapitalizam u velikoj krizi. Postojala su tri glavna razloga. Prvi, mađarska ekonomija potpuno zavisi od stranog kapitala. Drugo,mađarski ljudi su siromašni, iscrpli su svoje rezerve. Treće, korupcija postaje ozbiljan problem, koja parališe normalno funkcionisanje države.

Do 2010. kapitalističke snage su shvatile da socijal-liberalne snage ne mogu garantovati unutrašnju stabilnost, nisu spremne da spreče socijalnu eksploziju. To je razlog zašto su odlučili da smene socijal-liberalnu koaliciju i otvore put Fidesu.

Glavni zadatak konzervativnog Fidesa i Vlade na čelu sa Viktorom Orbanom jeste da spreči razvoj situacije sličan onom u Grčkoj. Fides je dobio izbore sa socijalnim sloganima(više radnih mesta,socijalna sigurnost itd). Većina ljudi je duboko bila nezadovoljna socijal-liberalnom Vladom. Fides je mogao lako da manipuliše njima i dobije dvotrećinsku većinu u parlamentu.

Konzervativna Vlada je izvršila promene u sledećim pravcima:

Oni su ojačali sopstvenu klasnu bazu. Fides je stavio svoje ljude na sve pozicije u političkom životu, medijima i kulturi. Objavili su da je njihova ideja da stvore novu srednju klasu.
Zadovoljili su nacionalne snage u Mađarskoj time što su uveli dvojno državljanstvo za ljude mađarske nacionalnosti koji žive u inostranstvu, uvodeći nove memorijalne događaje povezane sa Trijanonskim mirovnim sporazumom 1920.
Oni su se okrenuli konzervativnoj i nacionalnoj tradiciji u politici, kulturi i edukaciji.
Odlučili su da spreče socijalnu eksploziju različitim sredstvima. Prvo su uveli nov Zakon o radu koji daje široka prava kapitalistima i pretvara radnike praktično u robove. Drugo, podelili su radničku klasu, tako što su dali ozbiljan novac železničarima i podigli minimalnu platu. Treće, zaključili su sporazum sa vodećim konfederacijama sindikata. Mogli su da sačuvaju svoje privilegije i u isto vreme odustanu od klasne borbe.
Nova Vlada je plasirala generalnu antikomunističku kampanju. Godine 2010. krivični zakon je promenjen. Oni su objavili da su komunisti i fašisti isto i da oni koji odbijaju "kriminal komunizma i fašizma" mogu biti osuđeni do tri godine zatvora (Dosad nije bilo legalnih optužbi).
Poslednjih dana 2011. nov zakon je prihvaćen, kojim se reguliše proces tranzicije do nove konstitucije. Između ostalog zakon objavljuje da je period socijalizma (1948-1990) bio nelegitiman, pun kriminala. Rukovodeće osobe iz tog perioda mogu biti optužene i osuđene. Njihove penzije se mogu redukovati. Zakon sadrži generalnu izjavu: savremena Mađarska Socijalistička Partija kao pravni sledbenik vladajuće partije u socijalističkom režimu je odgovorna za sve ono što se dogodilo u to vreme. Još uvek nije jasno kakve posledice mogu odatle proisteći.

Socijal-liberalne snage su plasirale nedavno ozbiljne kontraudarce protiv Vlade. Socijalistička Partija je preuzela mnogo socijalnih slogana i zahteva od Mađarske Komunističke Partije. Oni su počeli da koriste crvenu boju koja je tradicionalna boja komunista.

Socijalisti i liberali su počeli da stvaraju nove građanske organizacije i pokrete. U oktobru 2011. Pokret Solidarnosti je stvoren sa jasnom pro-socijalnom orijentacijom.

Oni su predstavlili nove zahteve: dole sa Orbanovom Vladom! Njihov program je da stvore novu socijalističko liberalnu Vladu.

Sjedinjene Američke Države se otvoreno mešaju u unutrašnje probleme Mađarske. Američki ambasador u Budimpešti otvoreno kritikuje zvaničnu Vladu i podržava socijal-liberalne snage. Državna sekretarka Klinton je napisala isto pismo 23. Decembra 2011. Pismo je objavljeno od strane liberalne štampe.

Mađarska Komunistička Radnička Partija razmatra sledeće:

Mađarski kapitalizam je u krizi. Generalna kriza kapitalizma u Evropi čini da situacija u Mađarskoj bude još gora i nepredvidljivija.
Mađarska kapitalistička klasa razume da ako sistem evra ili sama EU propadne, to će dovesti do socijalnih nereda gorih i od onih u Grčkoj. Oni razumeju da su ljudi nezadovoljni i mnogi od njih smatraju da je socijalizam bio bolji od aktuelnog kapitalizma.
I konzervativne i socijal-liberalne grupe kapitalističke klase žele da spreče svaki socijalni nered. Oni su drugačiji ne samo u glavnim naporima već i u metodima koje žele da koriste.
Šta se sada događa u Mađarskoj je sa jedne strane uobičajena borba kapitalističkih klasa protiv radničke klase, a sa druge strane borba između dve grupe kapitalističkih klasa.
Još više je borba između vodećih kapitalističkih moćnika, Amerike i Nemačke za dominaciju nad Evropom.
Mađarska Komunistička Radnička Partija ne podržava nijednu Buržujsku partiju. Mi objavljujemo da je glavni problem ljudi nezaposlenost, male plate, visoke cene, eksploatacija i nesigurna budućnost. Ovi problemi su posledica kapitalizma. Kapitalistička vlast niti može niti želi da ih reši.
Jedino rešenje za probleme radničke mase je dosledna borba protvi kapitalizma i borba za socijalnu perspektivu.
Mađarska Komunistička Radnička Partija ne podržava masovne demonstracije socijalističkih i liberalnih snaga. Njihov cilj nije da promene kapitalizam. Njihov cilj je da konzervativnu kapitalističku Vladu zamene socijal-liberalnom kapitalističkom Vladom.
Mađarska Komunistička Radnička Partija ne podržava ni Fides. Njihov cilj nije da stvore socijalnu zajednicu, već da ojačaju i obnove kapitalizam.
Mađarska Komunistička Radnička Partija smatra svojom obavezom da objasni ljudima da postoji samo jedan način da se reše problemi. Mi se trebamo boriti protiv kapitalizma.
Želimo da budemo prisutni svuda gde postoje radnici. Želimo da im pomognemo u malim stvarima, kako bismo zadobili njihovo poverenje za veće stvari.
Mi ćemo razotkriti sve napore revizionističkih i opozicionarskih snaga koje manipulišu radnicima i teže da ih pridobiju za socijalnu demokratiju.
Nema nikakve revolucionarne situacije u Mađarskoj. Ali stvari mogu krenuti nagore u Evropi i Mađarskoj. Zato mi pripremamo partiju,naše članove i jedinice za radikalniju borbu klasa koja se može desiti svakog trenutka.
Ubeđeni smo da to odgovara našoj uobičajenoj poziciji dogovorenoj na 13. Međunarodom sastanku komunističkih i radničkih partija.

Prezidijum Mađarske komunističke radničke partije
Budimpešta, 9. Januar 2012.god.

* Prevod: Maja Orlić , izvor KPS